Dom, vergeetachtig, Alzheimer, MS, auto-immuunziekten... door aluminium in het…
Dom, vergeetachtig, Alzheimer, MS, auto-immuunziekten... door aluminium in het water!
Alleen wie zichzelf beschermt, is beschermd!
Aluminium staat inmiddels bekend als zenuwgif. Het beschadigt het immuunsysteem en het erfmateriaal van menselijke cellen. Bij veel ziekten worden aluminiumverbindingen beschouwd als mogelijke veroorzakers of versterkers van ziekten, zoals bijvoorbeeld borstkanker, multiple sclerose, allergische aandoeningen, autisme en veel meer. Voor sommige wetenschappers staat vast zonder enige twijfel: aluminium kan Alzheimer veroorzaken en doet dat ook, en steeds vaker. Maar de bekendmaking van dergelijke studies wordt onderdrukt en de meest gerenommeerde wetenschappers op dit gebied eveneens. Marion Schimmelpfennig noemt in haar boek „Die Mineralwasser & Getränkemafia" verschillende voorbeelden van hoe door industriële invloed de bekendmaking van bewijzen over de schadelijkheid van aluminium telkens weer wordt vermeden en voorkomen.
Een „onvergetelijk" bewijs van de schadelijke werking van het giftige lichtmetaal werd in 1988 geleverd door een incident bij het Engelse waterleidingbedrijf Camelford in Cornwall. Door een verwisseling werd het drinkwater verontreinigd met verhoogde aluminiumsulfaatwaarden. De bevolking consumeerde dit water en daarna werden zeer veel gevallen van geheugenverles en Alzheimersymptomen geregistreerd. Prof. Judie Walton van de Universiteit New South Wales in Sydney presenteerde in 2014 twintig overtuigende bewijzen voor de stelling dat aluminium de Alzheimerziekte werkelijk veroorzaakt. Reeds de chronische opname van slechts kleine hoeveelheden is volgens hem voldoende. Prof. Chris Exley van de Keele Universiteit Staffordsh, Engeland, is misschien de meest ervaren aluminiumonderzoeker ter wereld. Hij zegt: „Aluminium is reeds net zo schadelijk voor de gezondheid als lood of asbest. Als we meer onderzoeksgelden zouden hebben, zouden we kunnen opklaren hoe schadelijk het werkelijk is."
Toch beschouwt de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) een wekelijkse innamehoeveelheid (TWI) van 1 milligram per kilogram lichaamsgewicht en week als aanvaardbaar. Zelfs deze hoge waarde wordt volgens de bevindingen van de deskundigengroep voor voedseladditieven bij een aanzienlijk deel van de Europese bevolking overschreden.
Beschermingsmaatregelen worden ondanks deze kennis door officiële instanties niet in werking gesteld. Met uitzondering van de wijnverordening bestaan er geen grenswaarden voor aluminium in dranken. Wijn mag niet meer dan acht milligram per liter bevatten. Veel dranken en vooral appelsappen kunnen echter veel meer aluminium bevatten, vooral wanneer zij in aluvaten zijn opgeslagen. Het Beierse Staatsinstituut voor Gezondheid en Lebensmittelsicherheit had als maximumwaarde 100 milligram per liter in een appelsap gemeten. Aluminium is het meest voorkomende metaal in de aardkorst en bevindt zich tegenwoordig duidelijk meer in onze watervoorzieningen en dus ook in graan, fruit en groenten dan vroeger.
Aluminium in drinkwater wordt vooral gevaarlijk wanneer het water zuur is, dus een lage pH-waarde heeft en weinig magnesium, calcium en kiezelzuur bevat. Een veilige bescherming tegen aluminiumophoping in het lichaam biedt daarom een privé-waterfiltersysteem.
Het verdere goede nieuws is dat volgens Prof. Exley uitscheiding van aluminium met behulp van kiezelzuur mogelijk is, wanneer dit samen met koudgeperst kokosolie wordt gebruikt. Daarnaast moet calcium en magnesium worden genomen en veel zuiver water worden gedronken.
Meer over het onderwerp schoon water op:
💧https://t.me/truuinfochannel