Su işletmesinden körleme uçuşa
Yasal denetim fabrika kapısında sona erer.
Su işletmeleri "en temiz su" vaat ederken, bundan sonra sistematik olarak görmezden gelinen merkezi zayıflık noktası olan bir boru sistemi içinden geçer.
İçme Suyu Yönetmeliğine (TrinkwV) ve su tedarik şirketlerinin ifadelerine göre geçerlidir:
„Su kalitesi, yasal gerekliliklere uygun olarak su işletmesi çıkışında kontrol edilir."
Bu ve sonraki iki makale ile içme suyunun kamu borularından geçerken aldığı kontaminasyonla ilgileniyoruz.
💧Su işletmelerinin boruları ve filtreleri dezenfekte etmek ve korozyon koruması için 90'dan fazla kimyasal maddeyi suya salma izni almış olduğu gerçeğini bu kanalda zaten ayrıntılı olarak tartışmıştık.
💧Ayrıca "İçme suyu en iyi kontrollenen gıda maddesi" ifadesinin 2020'den beri hukuki açıdan yanıltıcı sayıldığı da burada zaten ele alınmıştı.
💧Bugün başka bir efsaneyi ortadan kaldırıyoruz:
Su işletmesinden senin musluk başına kadar içme suyu kısmen çok dallı boru ağından geçer – genellikle 50 kilometre ve daha uzun bir uzunluğa sahip. Bu yol boyunca depoları, tünelleri, basınç istasyonlarını, bina bağlantılarını, mineral birikintili korozyona uğramış çelik boruları, malzeme ayrılması ve çamur birikintisi olan kireçlenmiş boruları, bakteri kaplaması olan kabuk boruları, akış hızını önemli ölçüde etkileyebilen paslanma noktalarını ve demir oksit çökelti olan korozyon filmlerini geçer; sık sıra biyofilm ve kirleticiler ile birlikte.
Sonraki yazıda bu tatlı su borularının "yeraltı dünyasına" bir göz atıyoruz ve çalışmalar temelinde nasıl olduğunu gösteriyoruz:
– Korozyon birikintiler oluşturur,
– Metaller serbest bırakılır,
– Biyofilm büyümesi desteklenir
– ve dezenfeksiyon kalıntıları bozunur; bu da tat, koku ve rengi değiştirebilir.